ترجمه ی تفسیر فی ظلال القرآن

ظاهر این کلام نبوی آن است که اگر در جهادی که در راه خدا و در خدمت پیشرفت آیین خدا است، ابراز شجاعت یا حمیت یا غیرت یا تظاهر و خودنمای نیز دخالتی داشته باشد، باز این جهاد فی سبیل الله و در راه خدا محسوب است.

بسم الله الرحمن الرحیم

یکی از پدیده های دهه ی چهل و پنجاه شمسی نهضت ترجمه ی آثار متفکران مصری بود که در فضای فرهنگی کشور شکل گرفت. سید علی خامنه ای و سید هادی خسروشاهی دو نفر از پیشتازان این نهضت بودند و بدین وسیله حرکت بیداری اسلامی در ایران با بیداری اسلامی در جهان عرب و مشخصاً اخوان المسلمین و نحله های بعدی منشعب از آن و جماعت اسلامی و… پیوند خورد.

تفسیر فی ظلال القرآن از شهید سید قطب یکی از این کتب است که آیت الله العظمی سید علی خامنه ای دو جلد نخستین این مجموعه ی هشت جلدی را به فارسی ترجمه کرده است. ترجمه ی سلیس و روان و ادبی به سبب آشنایی مترجم با هر دو ادبیات فارسی و عربی این مجموعه را به یکی از قابل استفاده ترینترجمه ها و تفاسیر بدل کرده است. آمیختگی مباحث اعتقادی به مباحث اجتماعی و سیاسی جزو ویژگی‌های این اثر است.

مترجم هر جا نیز که لازم دیده است تعریض‌ها و نقدهایی به مؤلف وارد ساخته و اشتباهات و عدم تخصص وی در حوزه‌هایی را مشخص کرده و ضمن اشاره به تفاوت موضع گیری کلامی و فقهی مذهب اهل بیت با مذهب مختار نگارنده، در مواضع کلی اعتقادی و فقهی و سیاسی  و اجتماعی و فرهنگی با وی هم صدا شده است.

مثلاً جایی که مؤلف تلاش کرده است تا به جنگ میان مسلمانان با سران استکبار یهودی و مسیحی رنگ مذهبی بدهد بر می‌آشوبد و می‌نویسد: «آیا توده ی بی خبر یهود و نصاری در طول تاریخ، کی و کجا انگیزه ی دشمنی با آیین اسلام را در دل می‌پرورانده و بر کدام سلطه ی قهر آمیز خویش از آ بیم می‌برده‌اند؟ کدام نقشی خائنانه را بر ضد آن طرح می‌کرده و اساس چه خصومتی با آن می‌داشته‌اند؟ همه جا و همه وقت ان چه در پرونده ی توده های گمراه می‌بینیم ناآگاهی و آلت فعل شدن است، نه تعمد و عناد. پس اولی‌تر آن  که بگوییم منظور مؤلف از یهود و نصاری، طبقات قاهر و حاکم آن ملت‌هایند؛ آنان که از گسترش اسلام، بر قدرت‌های سیاسی و دینی و اقتصادی خویش بیم می‌برده‌اند؛ و غالباً نه به اسلام، که به مسلک و آیین خود که سنگ طرفداری‌اش را به سینه می‌زنند، عقیدتی نداشته‌اند».

یا در جا دیگری که مؤلف تلاش می‌کند با اشاره به حدیث پیامبر که در پاسخ این سؤال که مردی که برای اظهار شجاعت یا از روی غیرت یا از روی خودنمایی و تظاهر می‌جنگد، کدام یک در راه خداست؟ می‌فرمایند هر که برای پیشرفت آیین خدا بجنگد در راه خدا جنگیده است. تعریفی تقلیل یافته از خلوص ارائه دهد. می‌نویسد: «به نظر می‌رسد که مؤلف در استنباط از این حدیث دچار اشتباه و شاید جمود شده باشد. مفاد ظاهر این کلام نبوی آن است که اگر در جهادی که در راه خدا و در خدمت پیشرفت آیین خدا است، ابراز شجاعت یا حمیت یا غیرت یا تظاهر و خودنمای نیز دخالتی داشته باشد، باز این جهاد فی سبیل الله و در راه خدا محسوب است.»

متأسفانه جلد دوم این تفسیر یافت نشد.

این نوشته در خلاصه ها ارسال و , , , , , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

7 Responses to ترجمه ی تفسیر فی ظلال القرآن

  1. ghotb می‌گوید:

    سلام
    اگر مقدور است وب سایت ما را لینک کنید
    ممنون
    http://www.ghotb.net

  2. سیمین می‌گوید:

    ممنون مطالب برای بنده بسیار مفید بود

  3. بسم الله
    اجرکم عندالله – استفاده کردیم بسیار از مطالب –
    کلا متن کتابهایی که ترجمه ی حضرت آقا هستند را کجا می توان پیدا کرد ؟ (انتشارات؟)

    • صاحب وبلاگ می‌گوید:

      تنها کتاب ترجمه ای موجود در بازار آینده در قلمرو اسلام است که دفتر نشر فرهنگ اسلامی منتشر می کند. که انقلاب فروشگاه دارد از فروشگاه شرکت چاپ و نشر بین الملل میدان فلسطین هم می آورد.
      بقیه را باید از کهنه فروشی های میدان انقلاب و…. پیدا کنید. در کتابخانه ها هم به وفور هست.
      ولی اکثرا نسخه ی متنی و جت پی دی اف شان در اینترنت به راحتی قابل دست یابی است.

  4. افضیان می‌گوید:

    به نام خدا
    با سلام
    برایم جالب بود
    نظر شخصی ام این نبود
    یعنی چی که جهاد در راه خدا است ؟ تاثیر نیت چه میشود ؟ حداقل تاثیر نیت های سوء را می توان در ایجاد اصطکاک در جبهه ی خودی در نظر گرفت یا هنگامی که تصمیمات شخص مورد نظر با تصمیمات جریان حق تعارض داشته باشد یعنی زمانی که فرماندهی مجبور به پذیرش تصمیم مقطعی که به ضررش بشود ولی این مساله با نیت های مورد نظر سازگار نیست و می تواند مشکلات جدی ایجاد کند

    • صاحب وبلاگ می‌گوید:

      بسم الله الرحمن الرحیم
      سلام
      یک بحثی داریم در فقه که یک سری احکام هست که مولوی غیر توصلی است. یعنی نیت در ان ها تاثیر ندار، واجب است اجرا شود، حتی اگر نیت الهی هم در ان نباشد. یعنی با نیت غیر الهی اسقاط تکلیف نمی شود. کار باید صورت بپذیرد، ولو نیت الهی نیست. فرد از نظر عمل به تکلیف معذور است، اما اجر او با اجر کسی که با نیت درست کار را انجام داده یکسان نیست. این بحث، بحث مفصلی است، یک بار هم در اعتکاف یکی از دانشگاه ها ارائه اش کرده امدر نسبت بین خودسازی و دیگر سازی و این که اگر الآن نیت ما به اندازه ی کافی خالص نیست، یا معرفت تفصیلی نداریم یا …. برای مواردی از ین دست تکلیف چیست. اجمالش این است که پاسخ دین چه فقهی و احکامی چه اخلاقی بررسی بکنیم این است که شما باید آن عمل را انجام دهی، تلاش کنی ضمنا خود را خالص کنی. صلاح و اصلاح دو امر جدا از هم نیست، کسی که مصلح نیست صالح نیست و کسی که صالح شود، خواه ناخواه به اصلاح کشیده می شود. انسان هم در این فرایند رشد می کند یعنی الان ممکن است یک جای نیت آدم بلنگد در طول زمان اصلاح می کند و این نسخه که کرکره را پاینی بکشیم اصلاح شویم بعد اصلاح کنیم، نسخه ی اسلامی – شیعی نیست!

      • محمدصادق شهبازی می‌گوید:

        اگر جامعه‌ی اسلامی صدر اول اسلام، از تزکیه‌ی انسانها شروع نشده بود و در آن به اندازه‌ی لازم، آدمهای مصفا و خالص و بی‌غش وجود نداشتند، اسلام پا نمی‌گرفت، گسترش پیدا نمی‌کرد، بر مذاهب مشرکانه‌ی عالم پیروز نمی‌شد و تاریخ در خط اسلام به حرکت نمی‌افتاد. اگر انسانهای مزکا و مصفا نباشند، جهاد نیست.
        سخنرانی مقام عظمای ولایت در دیدار با مسئولان بنیاد شهید، جمعی از اساتید و دانشجویان دانشگاه‌ها و اقشارمختلف مردم، ۲۴/۵/۱۳۶۹

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *